Verbum

причаще́ние в разн. знач. прычашчэ́нне, -ння ср.;

причащённый прычашчо́ны.

причерти́ть сов. прычарці́ць; прырысава́ць.

приче́рченный прычэ́рчаны; прырысава́ны;

приче́рчивание прычэ́рчванне, -ння ср.; прырысо́ўванне, -ння ср.;

приче́рчивать несов. прычэ́рчваць; прырысо́ўваць;

приче́рчиваться страд. прычэ́рчвацца; прырысо́ўвацца.

причеса́ть сов. прычаса́ць, мног. папрычэ́сваць, зачаса́ць, мног. пазачэ́сваць;

причеса́ться прычаса́цца, мног. папрычэ́свацца, зачаса́цца, мног. пазачэ́свацца.

приче́сть сов.

1. (причислить к числу кого-, чего-л.) уст. залічы́ць; адне́сці;

2. (присчитать) прост. прылічы́ць.