Verbum

приуро́чить сов. прымеркава́ць, прызна́чыць, прыстасава́ць; (отнести к какому-л. времени) адне́сці;

приуро́чить изда́ние кни́ги к юбиле́ю писа́теля прымеркава́ць выда́нне кні́гі да юбіле́ю пісьме́нніка;

по не́которым при́знакам э́ту ру́копись мо́жно приуро́чить к трина́дцатому ве́ку па некато́рых адзна́ках гэ́ты ру́капіс мо́жна адне́сці да трына́ццатага стаго́ддзя.

приуса́дебный прысядзі́бны;

приуса́дебная земля́ прысядзі́бная зямля́;

приуса́дебный уча́сток прысядзі́бны ўча́стак.

приуста́ть сов., разг. прытамі́цца.

приу́стьевый прыву́сцевы.

приутиха́ть несов. прыціха́ць;

приути́хнуть сов. прыці́хнуць.

приутю́живание падпрасо́ўванне, -ння ср., прыгла́джванне, -ння ср.;

приутю́живать несов. падпрасо́ўваць; прыгла́джваць;

приутю́жить сов. падпрасава́ць, прыгла́дзіць.

приуча́ть несов. прывуча́ць, прыву́чваць;

приуча́ть к дисципли́не прывуча́ць да дысцыплі́ны;