Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

изнаси́лование ср.

1. згвалтава́нне, -ння ср., згва́лчанне, -ння ср.;

2. (принуждение) прыму́с, -су м.;

изнаси́лованный

1. згва́лчаны;

2. прыму́шаны; см. изнаси́ловать;

изнаси́ловать сов.

1. згва́лціць, згвалтава́ць;

2. (принудить) прыму́сіць, заста́віць сі́лай.

изнача́льно нареч., уст. спрадве́чна, першапачатко́ва, адве́чна;

изнача́льность уст. спрадве́чнасць, -ці ж., першапачатко́васць, -ці ж., пачатко́васць, -ці ж., адве́чнасць, -ці ж.;

изнача́льный уст. спрадве́чны, першапачатко́вы, пачатко́вы, адве́чны.

изна́шиваемость спец. зно́швальнасць, -ці ж.;

изна́шивание зно́шванне, -ння ср.;

изна́шивать несов. зно́шваць;

изна́шиваться возвр., страд. зно́швацца.