приказа́ние
Verbum
анлайнавы слоўнікприказа́ть
1. (отдать приказ) загада́ць; (распорядиться) распарадзі́цца;
команди́р приказа́л вы́ступить с рассве́том камандзі́р загада́ў вы́ступіць на світа́нні;
2.
◊
приказа́л до́лго жить
что прика́жете?
как прика́жете
как прика́жете вас понима́ть? як загада́еце (як дазво́ліце, як трэ́ба) вас разуме́ць?;
что прика́жешь де́лать, е́сли…? што ты бу́дзеш рабі́ць, калі́…?
прика́зный
1.
2.
прика́зные лю́ди прыка́зныя лю́дзі;
3.
прика́зный стиль канцыля́рскі стыль;
4.
прика́зчик
1. (в лавке) прыка́зчык, -ка
2. (в имении) акано́м, -ма
прика́зчица
1. (в лавке) прыка́зчыца, -цы
2. (в имении) акано́мка, -кі
прика́зчицкий
прика́зывание зага́дванне, -ння
прика́зывать
1. (отдавать распоряжение) зага́дваць; распараджа́цца;
2. (завещать)
прика́зываться
прика́лывание прыко́лванне, -ння