приде́л м.
1. (пристройка) уст. прыбудо́ўка, -кі ж.;
2. церк. (добавочный алтарь) прыдзе́л, -ла м.
приде́ланный
1. прыро́блены, мног. папрырабля́ны;
2. прыбудава́ны, мног. папрыбудо́ўваны; см. приде́лать;
приде́лать сов.
1. прырабі́ць, мног. папрырабля́ць;
2. (пристроить) прыбудава́ць, мног. папрыбудо́ўваць;
приде́лка ж.
1. (действие) прыро́бка, -кі ж., прыро́бліванне, -ння ср.;
2. (то, что приделано) прыро́бка, -кі ж.;
приде́лывание
1. прыро́бліванне, -ння ср.;
2. прыбудо́ўванне, -ння ср.; см. приде́лывать;
приде́лывать несов.
1. прырабля́ць;
2. (пристраивать) прыбудо́ўваць;
приде́лываться страд.
1. прырабля́цца;
2. прыбудо́ўвацца; см. приде́лывать.
приде́льный церк. прыдзе́льны.
приде́ржанный прытры́ма́ны;
придержа́ть сов. прытрыма́ць;