Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

пригна́тьII сов. (приладить) прыгна́ць, дапусці́ць;

пригна́ть око́нную ра́му прыгна́ць (дапусці́ць) ако́нную ра́му.

пригнести́ сов., прям., перен. прыгне́сці;

пригнета́ть несов. прыгнята́ць;

пригнета́ться страд. прыгнята́цца;

пригнетённый прыгне́чаны.

при́гнутый прыгну́ты;

пригну́ть сов. прыгну́ць;

пригну́ться прыгну́цца.

пригова́ривать несов.

1. (выносить приговор) прыгаво́рваць; прысу́джваць;

2. (говорить что-л. делая) разг. прымаўля́ць, прыгаво́рваць;

пригова́риваться страд. (присуждаться) прыгаво́рвацца; прысу́джвацца.