посуети́ться сов. памітусі́цца.
посу́л м.
1. прост. абяца́нка, -кі ж.;
2. (взятка) уст. ха́бар, -ру м.;
◊
за посу́л де́нег не беру́т погов. абяца́нка-цаца́нка, а дурно́му ра́дасць;
посули́ть сов., прост.
1. (пообещать) паабяца́ць;
2. (пожелать) пажада́ць.
посумасше́ствовать сов., разг. пашале́ць, павар’ява́цца.
посу́мерничать сов., разг. паразмаўля́ць (пасядзе́ць) ша́рай гадзі́най.
посу́нуться сов., прост., обл. пасу́нуцца, пада́цца (напе́рад, убо́к).
посуро́веть сов. пасуро́вець.
посурьми́ть сов. пасурмі́ць;
посурьмлённый пасу́рмлены.
посу́точно нареч. пасу́тачна, па су́тках; (об оплате) ад су́так;