Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

поняти́йный паняці́йны;

поня́тливость ця́млівасць, -ці ж.; (сообразительность) ке́млівасць, -ці ж., ке́мнасць, -ці ж.;

поня́тливый ця́млівы, ке́млівы, ке́мны;

поня́тно

1. нареч. зразуме́ла;

говори́те поня́тно гавары́це зразуме́ла;

2. безл., в знач. сказ. зразуме́ла;

3. вводн. сл. зразуме́ла; (конечно) вядо́ма;

я, поня́тно, обо всём напишу́ вам я, зразуме́ла (вядо́ма), пра ўсё напішу́ вам;

поня́тность зразуме́ласць, -ці ж.;

поня́тный зразуме́лы;

поня́тное де́ло (поня́тная вещь) вводн. сл., разг. вядо́ма, зразуме́лая рэч.

понято́й сущ., уст. паняты́, -то́га м.

по́нятый зразуме́ты.

поня́ть сов. зразуме́ць;

дать поня́ть даць зразуме́ць; см. понима́ть.

пообвы́кнуть сов., прост. прывы́кнуць, прызвыча́іцца; (свыкнуться) звы́кнуцца, обл. абы́рацца, абы́раць.