помы́слить сов. паду́маць.
помыта́рить сов., прост. паму́чыць, памардава́ць;
помыта́риться паму́чыцца, папаку́таваць, пагарава́ць, памардава́цца.
помы́ть сов. памы́ць, (много, неоднократно) папамыва́ць, папамы́ць;
помыча́ть сов. парыка́ць, памы́каць.
помышле́ние ср., уст., книжн.
1. ду́мка, -кі ж.; (размышление) ро́здум, -му м.;
2. (намерение) наме́р, -ру м.;
помышля́ть несов. ду́маць, паду́мваць; (мечтать) ма́рыць.
помя́нутый
1. прич. успо́мнены, памя́нуты;
2. прич., церк. памя́нуты; см. помяну́ть;
3. прил. (упомянутый, названный) памянёны;
◊
не тем будь помя́нут погов. не паміна́ючы лі́хам; не ка́жучы благо́га сло́ва;