помо́ченный памо́чаны.
Verbum
анлайнавы слоўнікпо́мочи падця́жкі, -жак
◊
быть (ходи́ть) на по́мочах (у кого) быць (хадзі́ць) на по́вадзе (у каго).
помочи́ть
помочи́ться
по́мочь
1. (помощь) дапамо́га, -гі
2. (коллективная работа в помощь кому-л.) талака́, -кі́
помо́чь
помоше́нничать
помо́щник памо́чнік, -ка
помо́щница памо́чніца, -цы
по́мощь дапамо́га, -гі
оказа́ть по́мощь дапамагчы́;
получи́ть по́мощь атрыма́ць дапамо́гу;
при по́мощи з дапамо́гай (пры дапамо́зе);
с по́мощью з дапамо́гай;
без посторо́нней по́мощи без чужо́й (пабо́чнай) дапамо́гі;
медици́нская по́мощь медыцы́нская дапамо́га;
ско́рая по́мощь ху́ткая дапамо́га;
оказа́ть пе́рвую по́мощь
по́мощь на дому́ дапамо́га до́ма;
огнева́я по́мощь
◊
пода́ть ру́ку по́мощи пада́ць руку́ дапамо́гі;
взыва́ть о по́мощи прасі́ць рату́нку;
на по́мощь! памажы́(це)!, рату́й(це)!