наде́льный ист. надзе́льны;
наде́льная земля́ надзе́льная зямля́.
наделя́ть несов. надзяля́ць; (оделять) надзяля́ць; (одарять) надо́рваць;
наделя́ться страд. надзяля́цца; надо́рвацца.
надерзи́ть сов., разг. (наговорить дерзостей) нагавары́ць дзёрзкасцей; (нагрубить) нагрубія́ніць.
наде́тый надзе́ты, мног. панадзява́ны; апра́нуты; абу́ты; см. наде́ть;
наде́ть сов. надзе́ць, мног. панадзява́ць; (верхнюю одежду — ещё) апрану́ць, мног. паапрана́ць; (обувь — ещё) абу́ць;
наде́ться разг. надзе́цца; (надеть верхнюю одежду — ещё) апрану́цца; (надеть обувь — ещё) абу́цца.
наде́яться несов. спадзява́цца, разлі́чваць.
надёванный разг. надзява́ны; (об обуви — ещё) абува́ны.
надёжно нареч.
1. надзе́йна; (верно) пэ́ўна;
2. (прочно) надзе́йна, мо́цна, трыва́ла;