наддава́ть несов., прост. наддава́ць, паддава́ць; (прибавлять) прыбаўля́ць, дадава́ць; см. надда́ть.
надда́лбливать несов. наддзёўбваць;
надда́лбливаться страд. наддзёўбвацца.
надда́ть сов., прост. надда́ць, падда́ць; (прибавить) прыба́віць, дада́ць;
надда́ть па́ру надда́ць (падда́ць) па́ры;
надда́ча ж.
1. (действие) наддава́нне, -ння ср., паддава́нне, -ння ср.; прыбаўле́нне, -ння ср., дадава́нне, -ння ср.;
2. (то, что наддано) прыба́ўка, -кі ж., дада́так, -тку м.
наддолби́ть сов. наддзяўбці́, наддзяўба́ць.
надду́в техн. надду́ў, -ду́ву м.
надебоши́рить сов., разг. надэбашы́рыць, набуя́ніць.
надева́ние надзява́нне, -ння ср.; (верхней одежды — ещё) апрана́нне, -ння ср.; (обуви — ещё) абува́нне, -ння ср.;