Verbum

питириа́зис мед. пітырыя́зіс, -су м.

пито́мец книжн. гадава́нец, -нца м.; (о воспитании — ещё) выхава́нец, -нца м.;

пито́мица гадава́нка, -кі ж.; (о воспитании — ещё) выхава́нка, -кі ж.

пито́мник гадава́льнік, -ка м.;

пито́мнический гадава́льніцкі.

пито́н зоол. піто́н, -на м.

питуитри́н фарм. пітуітры́н, -ну м.

пи́тый пі́ты.

пить несов., в разн. знач. піць;

пить ко́фе піць ка́ву;

пить за что-л., за кого́-л. піць за што-не́будзь, за каго́-не́будзь;

◊

пить го́рькую (мёртвую) піць без про́сыпу (запо́ем);

как пить дать як піць даць;

пить (на) брудерша́фт піць (на) брударша́фт;

питьево́й пітны́;

питьева́я вода́ пітна́я вада́.