перетле́вший
1. прич. які́ (што) ператле́ў, які́ (што) перагні́ў, які́ (што) паперагніва́ў, які́ (што) перагарэ́ў, які́ (што) паперагара́ў, які́ (што) паперага́рваў; см. перетле́ть;
2. прил. ператле́лы, перагні́лы;
3. прил. перагарэ́лы, ператле́лы;
перетле́ть сов., разг.
1. (перегнить) ператле́ць, перагні́сці, перагні́ць, мног. паперагніва́ць;
2. (перегореть) перагарэ́ць, мног. паперагара́ць, паперага́рваць, ператле́ць.
перетолкну́ть сов., разг. перапіхну́ць, перапхну́ць.
перетолкова́ние
1. ператлумачэ́нне, -ння ср.; перакру́чванне, -ння ср.;
2. перагаво́рванне, -ння ср.; см. перетолкова́ть.
перетолкова́ть сов., разг.
1. (истолковать иначе) ператлума́чыць; (истолковать превратно) перакруці́ць;
2. (переговорить) перагавары́ць;
перетолко́вывание ператлума́чванне, -ння ср., ператлумачэ́нне, -ння ср.; перакру́чванне, -ння ср.;
перетолко́вывать несов., разг. (истолковывать иначе) ператлума́чваць; (истолковывать превратно) перакру́чваць;
перетолко́вываться страд. ператлума́чвацца; перакру́чвацца.