несудохо́дный несуднахо́дны.
несуетли́вый немітуслі́вы.
несу́н разг. нясу́н, род. несуна́ м., зло́дзей, -дзея м.
несура́зица ж., разг. недарэ́чнасць, -ці ж.; (глупость) глу́пства ср.; (бессмыслица) бязглу́здзіца, -цы ж.;
несура́зно нареч.
1. недарэ́чна; бязглу́зда;
2. нязгра́бна, няскла́дна; см. несура́зный;
несура́зность
1. недарэ́чнасць, -ці ж.; бязглу́здасць, -ці ж.;
2. нязгра́бнасць, -ці ж., няскла́днасць, -ці ж.; см. несура́зный;
несура́зный
1. недарэ́чны; (глупый) бязглу́зды;
2. (неуклюжий) нязгра́бны, няскла́дны.
несусве́тный разг. несусве́тны.
несу́шка с.-х. нясу́шка, -кі ж.
несуще́ственность неісто́тнасць, -ці ж.; нява́жнасць, -ці ж.;