излу́чина ж. лукаві́на, -ны ж., лука́, -кі́ ж.; (изгиб) вы́гін, -ну м., вы́гіб, -бу м.; (излом) зало́м, -му м.;
излучи́ть сов.
1. вы́праменіць; (выделить) вы́лучыць;
2. перен. вы́лучыць (што); паве́яць (чым); засвяці́цца (чым); см. излуча́ть;
излучи́ться вы́праменіцца; вы́лучыцца.
излю́бленный аблюбава́ны, упадаба́ны, улюбёны.
изма́занный
1. вы́мазаны, мног. павыма́званы, запэ́цканы, спэ́цканы;
2. зма́заны, вы́мазаны; см. изма́зать;
изма́зать сов., разг.
1. (испачкать) вы́мазаць, мног. павыма́зваць; запэ́цкаць, спэ́цкаць;
2. (израсходовать краску и т. п.) зма́заць, вы́мазаць;
изма́заться разг.
1. (испачкаться) вы́мазацца, мног. павыма́звацца; запэ́цкацца;
2. (о краске и т. п.) зма́зацца, вы́мазацца;
изма́зывать несов., разг.
1. (пачкать) ма́заць, выма́зваць; пэ́цкаць;
2. (о краске и т. п.) зма́зваць, выма́зваць;
изма́зываться
1. (пачкаться) разг. ма́зацца, пэ́цкацца;
2. (о краске и т. п.) зма́звацца, выма́звацца; см. изма́заться;
3. страд. ма́зацца, выма́звацца; пэ́цкацца; зма́звацца; см. изма́зывать.