перегоня́ться
1. (перегонять друг друга) разг. ісці́ напераго́нкі;
2. страд. пераганя́цца, апярэ́джвацца, выпярэ́джвацца; см. перегоня́ть.
перегора́живание перагаро́джванне, -ння ср.;
перегора́живать несов. перагаро́джваць;
перегора́живаться возвр., страд. перагаро́джвацца.
перегора́ние перага́рванне, -ння ср., перагара́нне, -ння ср.;
перегора́ть несов., в разн. знач. перага́рваць, перагара́ць.
перегорева́ть сов., разг. перабедава́ць.
перегоре́лый перагарэ́лы;
перегоре́ть сов., в разн. знач. перагарэ́ць, мног. паперага́рваць, паперагара́ць.
перегороди́ть сов. перагарадзі́ць, мног. паперагаро́джваць;