Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

пови́згивать несов. паві́скваць; паскавы́тваць, паскуго́льваць;

повизжа́ть сов. павішча́ць; паскавыта́ць, паскуго́ліць.

пови́ливать несов. паві́льваць.

повили́ка ж., бот. павіту́ха, -хі ж.

повиля́ть сов., прям., перен. павіля́ць.

повини́ться сов. (в чём) разг. прызна́цца (у чым), прызна́ць (сваю́) віну́; (покаяться) пака́яцца.

пови́нная сущ. / прийти́ (яви́ться) с пови́нной прыйсці́ (з’яві́цца) з пакая́ннем.

пови́нность паві́ннасць, -ці ж.;

пови́нный

1. (виновный) вінава́ты;

2. (раскаявшийся) уст. пакая́нны;

пови́нную го́лову меч не сечёт посл. пакая́ннай галавы́ не сціна́юць; пакая́ннай галавы́ і меч не ймець; пако́рнага і меч не сячэ́.

повинова́ться сов. паслу́хаць (каго), паслу́хацца (каго); падпара́дкавацца (каму); несов. слу́хаць (каго), слу́хацца (каго); падпарадко́ўвацца (каму);

слу́шаю и повину́юсь слу́хаю і падпарадко́ўваюся;

все тела́ повину́ются зако́ну тяготе́ния усе́ це́лы падпарадко́ўваюцца зако́ну прыцягне́ння;