Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

падёж м. падзе́ж, -дзяжу́ м.; здыхата́, -ты́ ж.; уст., разг. памо́рак, -рку м., уст. (на каго, што), мор, род. мо́ру м.;

падёж скота́ падзе́ж (здыхата́) жывёлы.

падиша́х падыша́х, -ха м.

па́дкий ла́сы; ахво́чы;

он па́док до сла́дкого ён ла́сы на сало́дкае (ахво́чы да сало́дкага).

па́дуб бот. па́дуб, род. па́дуба и (о древесине и собир.) па́дубу м.

па́дуга театр. па́дуга, -гі ж.

паду́чая сущ., разг. (о болезни) паду́чка, -кі ж., мн. нет;

паду́чий прил., уст. паду́чы;

паду́чая боле́знь паду́чая хваро́ба (паду́чка);

паду́чая звезда́ астр. зні́чка; см. па́дающий.

па́дчерица па́дчарка, -кі ж.

па́дший прил., уст.

1. (потерявший уважение) які́ стра́ціў пава́гу;

2. (развратный) распу́сны;

3. (пришедший в упадок) заняпа́лы;

4. см. па́вший 4.

падьI обл. (узкая глубокая долина) упа́дзіна, -ны ж., разг. запа́дзіна, -ны ж.