благоустро́иться добраўпара́дкавацца, упара́дкавацца;
благоустро́йство ср. упара́дкаванасць, -ці ж.; (действие) добраўпара́дкаванне, -ння ср., упара́дкаванне, -ння ср.; (благосостояние) дабрабы́т, -ту м.;
забо́та о благоустро́йстве го́рода кло́пат пра дабрабы́т го́рада;
отде́л городско́го благоустро́йства аддзе́л гарадско́га добраўпара́дкавання.
благоуха́ние ср. прые́мны пах, паху́часць, -ці ж., духмя́насць, -ці ж.;
благоуха́нный паху́чы, духмя́ны;
благоуха́ть несов. прые́мна па́хнуць, духмя́на па́хнуць.
благочести́вый книжн., уст. набо́жны;
благоче́стие ср., церк. набо́жнасць, -ці ж.
благочи́ние ср., уст. добрапрысто́йнасць, -ці ж., прысто́йнасць, -ці ж.;
благочи́нный
1. прил., уст. добрапрысто́йны, прысто́йны;
2. сущ., церк. благачы́нны, -ннага м.
блаже́нно нареч. шчаслі́ва;