благо́йII
◊
крича́ть (ора́ть
благо́йII
◊
крича́ть (ора́ть
благоле́пие
благоле́пный прыго́жы.
благомы́слящий
благонадёжно
благонадёжность
1. паліты́чная надзе́йнасць, добранадзе́йнасць, -ці
2. надзе́йнасць, -ці
благонадёжный
1. (политически)
2. (надёжный) надзе́йны; (достоверный) пэ́ўны;
◊
бу́дьте благонадёжны
благонаме́ренно
благонаме́ренность
благонаме́ренный добранаме́рны.