осмысле́ние асэнсава́нне, -ння ср.; (неоконч. действие) асэнсо́ўванне, -ння ср.
осмы́сленно нареч.
1. асэнсава́на;
2. (разумно, сознательно) свядо́ма, разу́мна;
осмы́сленность свядо́масць, -ці ж., разу́мнасць, -ці ж.;
осмы́сленный
1. прич. асэнсава́ны, усвядо́млены;
2. прил. (разумный) разу́мны, свядо́мы;
осмы́сливание асэнсава́нне, -ння ср., асэнсо́ўванне, -ння ср.;
осмы́сливать несов. асэнсо́ўваць, разуме́ць;
осмы́слить сов. асэнсава́ць, зразуме́ць;
осмысля́ть несов. асэнсо́ўваць, разуме́ць;
осмысля́ться страд. асэнсо́ўвацца, разуме́цца.
оснасти́ть сов., в разн. знач. аснасці́ць.