иззу́бренный разг. вы́шчарблены, мног. павышчэ́рбліваны, мног. павызу́бліваны;
иззу́бривать несов., разг. вышчэ́рбліваць, вызу́бліваць;
иззу́бриваться возвр., страд. вышчэ́рблівацца, вызу́блівацца;
иззубри́ть сов., разг. вы́шчарбіць, мног. павышчэ́рбліваць, вы́зубіць, мног. павызу́бліваць;
иззубри́ться вы́шчарбіцца, мног. павышчэ́рблівацца, вы́зубіцца, мног. павызу́блівацца.
иззя́бнуть, иззя́бнуться сов., разг. азя́бнуць, зме́рзнуць, пазя́бнуць.
излага́ть несов. выклада́ць; (выражать) выка́зваць; раска́зваць; (объяснять) тлума́чыць;
излага́ть мысль выклада́ць (выка́зваць) ду́мку;
излага́ться страд. выклада́цца; выка́звацца; раска́звацца; тлума́чыцца.
изла́зить сов., разг. абла́зіць, вы́лазіць.
изла́мывать несов.
1. лама́ць, зло́мліваць;
2. перен., разг. (портить) псава́ць; (калечить) кале́чыць; (уродовать) няве́чыць;
3. (изнурять, измучивать — о болезни, тяжёлой дороге и т. п.) разг. му́чыць, зму́чваць, знясі́льваць;