Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

прости́рываться страд. мы́цца.

прости́тельно нареч. дарава́льна;

прости́тельный дарава́льны.

проституи́рование прастытуі́раванне, -ння ср.;

проституи́рованный прастытуі́раваны;

проституи́ровать сов. и несов., книжн., прям., перен. прастытуі́раваць;

проституи́роваться

1. сов. и несов. прастытуі́равацца;

2. страд. прастытуі́равацца.

проститу́тка прастыту́тка, -кі ж.; разг. прасталы́тка, -кі ж., разг. самада́йка, -кі ж., распу́сніца, -цы ж.;

проститу́ция прям., перен. прастыту́цыя, -цыі ж.

прости́ть сов. дарава́ць (каму, чаму, што); (извинить) праба́чыць, вы́бачыць (каму, чаму);

прости́те меня́! дару́йце (праба́чце, вы́бачце) мне!;

прости́ть оби́ду дарава́ць (праба́чыць) кры́ўду;

прости́ть кого́-л. за что́-л. дарава́ць каму́е́будзь за што-не́будзь;

прости́(те)! а) вводн. сл. дару́й, дару́йце (прабача́й, прабача́йце, выбача́й, выбача́йце)!; б) (прощай) быва́й (быва́йце)!;

сказа́ть после́днее прости́ сказа́ць апо́шняе быва́й;