опра́виться сов.
1. (прийти в себя) адысці́, ачу́цца;
опра́виться от испу́га адысці́ (ачу́цца) ад спало́ху;
опра́виться от волне́ния заспако́іцца;
2. (выздороветь) ачуня́ць, папра́віцца;
3. (восстановить благосостояние) акрыя́ць;
4. (поправить платье, причёску) упара́дкавацца, прыве́сці сябе́ ў пара́дак.
опра́вка спец. апра́ўка, -кі ж.
опра́вленныйI (вставленный в раму, в оправу) апра́ўлены, уста́ўлены ў ра́му.
опра́вленныйII (о платье, причёске и т. п.) папра́ўлены, упара́дкаваны.
оправля́тьI несов. (вставлять в раму, в оправу) апраўля́ць, устаўля́ць у ра́му.
оправля́тьII несов. (поправлять платье, причёску) папраўля́ць, упарадко́ўваць.
оправля́тьсяI несов., страд. апраўля́цца; см. оправля́тьI.
оправля́тьсяII несов.
1. (приходить в себя) адыхо́дзіць, ачува́цца;
2. (выздоравливать) ачу́ньваць, папраўля́цца;
3. (поправлять платье, причёску и т. п.) упарадко́ўвацца, прыво́дзіць сябе́ ў пара́дак; см. опра́виться 1, 2, 4;
4. страд. папраўля́цца, упарадко́ўвацца, прыво́дзіцца ў пара́дак; см. оправля́тьII.
опра́стывать несов., прост. апро́стваць, апаражня́ць, выпаражня́ць;