опа́хиваниеII
1. абве́йванне, -ння ср.;
2. абма́хванне, -ння ср.; см. опа́хиватьII.
опа́хиватьI несов. (вспахивать вокруг чего-л.) абво́рваць.
опа́хиватьII несов.
1. (обдавать струёй чего-л.) абве́йваць;
2. (махая чем-л., создавать движение воздуха) прост. абма́хваць.
опа́хиватьсяI несов., страд. абво́рвацца; см. опа́хиватьI.
опа́хиватьсяII несов., страд.
1. абве́йвацца;
2. абма́хвацца; см. опа́хиватьII.
опахну́ть сов.
1. (обдать струёй чего-л.) абве́яць;
2. (махнув чем-л., создать движение воздуха) прост. абмахну́ць.
опа́чканный запэ́цканы, упэ́цканы, забру́джаны; см. опа́чкать;
опа́чкать сов., уст., прост. запэ́цкаць, упэ́цкаць, забру́дзіць;
опа́чкаться запэ́цкацца, упэ́цкацца, забру́дзіцца.
опа́шка ж., с.-х. абво́рванне, -ння ср.