Verbum

одина́ковый адно́лькавы.

одина́рный адзіна́рны.

одинёхонек и одинёшенек разг. адзіню́ткі, адзіню́сенькі.

оди́ннадцатый адзіна́ццаты;

оди́ннадцать адзіна́ццаць, -ці.

оди́ножды (об умножении) нареч. адзі́н у…;

оди́ножды оди́н адзі́н у адзі́н.

одино́кая сущ. адзіно́кая, -кай ж., само́тная, -най ж.;

одино́кий

1. прил. адзіно́кі, само́тны;

2. сущ. адзіно́кі, -кага м., само́тны, -нага м.;

одино́ко нареч. адзіно́ка, само́тна;

одино́кость адзіно́касць, -ці ж., само́тнасць, -ці ж.;