Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

огни́во крэ́сіва, -ва ср.

огни́стый агні́сты, агнявы́.

огнища́нин ист. агнішча́нін, -на м.

огни́ще

1. во́гнішча, -шча ср.;

2. (костёр) аго́нь, род. агню́ м., касцёр, род. кастра́ м.; во́гнішча, -шча ср.

ого́ межд., разг. ого́.

огова́ривать несов.

1. (клеветать) абгаво́рваць;

2. (заранее условливаться) абумо́ўліваць, агаво́рваць;

3. (делать оговорку) агаво́рваць;

огова́риваться

1. (делать оговорку) агаво́рвацца;

2. (ошибаться) абмаўля́цца, памыля́цца, агаво́рвацца;

3. страд. абгаво́рвацца; абумо́ўлівацца, агаво́рвацца; см. огова́ривать.

огово́р абгаво́р, -ру м.;

огово́рённый

1. (оклеветанный) абгаво́раны;

2. (заранее условленный) абумо́ўлены, агаво́раны;

3. (с оговоркой) агаво́раны.

оговори́ть сов.

1. (оклеветать) абгавары́ць;

2. (заранее условиться) абумо́віць, агавары́ць;

3. (сделать оговорку) агавары́ць;