Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

пламегаси́тель спец. полымегасі́льнік, -ка м.

пламене́ть несов., в разн. знач. палымне́ць; (гореть) гарэ́ць; (пылать) пала́ць;

пламене́ющий

1. прич. які́ (што) палымне́е; які́ (што) гары́ць; які́ (што) пала́е; см. пламене́ть;

2. прил. палымне́ючы; (огненный) агні́сты; (пламенный) палымя́ны;

пламени́стый палымя́ністы; (огненный) агні́сты.

пла́менно нареч. палымя́на; (горячо) го́рача; (пылко) па́лка; (с пылом) з запа́лам;

пла́менность палымя́насць, -ці ж.; па́лкасць, -ці ж.;

пла́менный

1. уст. (ярко горящий, пылающий) палымя́ны, агні́сты;

пла́менный костёр палымя́нае во́гнішча;

2. перен. (жаркий, горячий) гара́чы;

пла́менное дыха́ние гара́чае дыха́нне;

3. перен. (пылкий, страстный) палымя́ны, па́лкі, гара́чы;

пла́менный трибу́н палымя́ны трыбу́н;

пла́менная любовь гара́чае (па́лкае) каха́нне;

пла́менный взгляд палымя́ны (па́лкі) по́зірк;

пла́менный приве́т гара́чае прывіта́нне;

4. (цвета пламени) палымя́ны, агні́сты;

пла́менный зака́т палымя́ны (агні́сты) за́хад со́нца;

5. пла́менная печь техн. по́лымная печ.

пла́мень м., уст., см. пла́мя.

пламеобра́зный полымепадо́бны.

пла́мя прям., перен. по́лымя, -мя ср., мн. нет.