Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

обли́ться аблі́цца, мног. паабліва́цца.

облицева́ть сов. абліцава́ць;

облицо́ванный абліцава́ны;

облицо́вка ж.

1. (действие) абліцо́ўванне, -ння ср., абліцо́ўка, -кі ж.;

2. (материал) абліцо́ўка, -кі ж.;

облицо́вочный абліцо́вачны;

облицо́вочный кирпи́ч абліцо́вачная цэ́гла;

облицо́вщик абліцо́ўшчык, -ка м.;

облицо́вщица абліцо́ўшчыца, -цы ж.;

облицо́вывать несов. абліцо́ўваць;

облицо́вываться страд. абліцо́ўвацца.

облича́ть несов.

1. (разоблачать) выкрыва́ць;

облича́ть злоупотребле́ния выкрыва́ць злоўжыва́нні;

2. (обнаруживать) пака́зваць, выяўля́ць, выкрыва́ць;