Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

пить несов., в разн. знач. піць;

пить ко́фе піць ка́ву;

пить за что-л., за кого́-л. піць за што-не́будзь, за каго́е́будзь;

пить го́рькую (мёртвую) піць без про́сыпу (запо́ем);

как пить дать як піць даць;

пить (на) брудерша́фт піць (на) брударша́фт;

питьево́й пітны́;

питьева́я вода́ пітна́я вада́.

питьё

1. (действие) піццё, -цця́ ср.;

го́дный для питья́ прыго́дны (прыда́тны) для піцця́;

2. (напиток) пітво́, -ва́ ср.; (пойло) по́йла, -ла ср.

пи́ться несов., возвр., страд. пі́цца.

пифагоре́ец филос., ист. піфагарэ́ец, -рэ́йца м.;

пифагореи́зм піфагарэі́зм, -му м.;

пифагоре́йский піфагарэ́йскі;

пифагоре́йство піфагарэ́йства, -ва ср.

пифаго́ров / пифаго́рова теоре́ма піфаго́рава тэарэ́ма.

пифи́ческий піфі́чны.