ненастоя́щий несапра́ўдны.
нена́стье ср. не́пагадзь, -дзі ж.; непаго́да, -ды ж.; дажджлі́вае надво́р’е.
ненасы́тность
1. ненае́днасць, -ці ж.; ненасы́тнасць, -ці ж.;
2. перен. ненае́днасць, -ці ж.; ненасы́тнасць, -ці ж.; прагаві́тасць, -ці ж.; пра́гнасць, -ці ж.; пражэ́рлівасць, -ці ж.; см. ненасы́тный;
ненасы́тный
1. ненае́дны; ненасы́тны;
ненасы́тный зверь ненае́дны (ненасы́тны) звер;
2. перен. ненае́дны; (не удовлетворяющийся ничем достигнутым) ненасы́тны; (жадный) прагаві́ты, пра́гны; (прожорливый) пражэ́рлівы;
ненасы́тное жела́ние ненасы́тнае жада́нне.
ненасы́щенный хим., перен. ненасы́чаны.
ненатура́льно нареч. ненатура́льна;
ненатура́льность ненатура́льнасць, -ці ж.;
ненатура́льный ненатура́льны.
ненау́чно нареч. ненавуко́ва;
ненау́чность ненавуко́васць, -ці ж.;