бере́чь несов.
1. (содержать в целости, хранить) хава́ць, захо́ўваць;
бере́чь госуда́рственную та́йну хава́ць (захо́ўваць) дзяржа́ўную та́йну;
2. (не давать напрасно расходоваться, портиться чему-л.) берагчы́, ашчаджа́ць ула́снасць;
бере́чь вре́мя берагчы́ час;
бере́чь хлеб от по́рчи берагчы́ збо́жжа ад псава́ння;
3. (бережно относиться) шанава́ць, берагчы́;
бере́чь оде́жду шанава́ць во́пратку;
бере́чь здоро́вье шанава́ць (берагчы́) здаро́ўе;
◊
бере́чь как зени́цу о́ка берагчы́ як зрэ́нку во́ка;
бере́чь свою́ шку́ру берагчы́ сваю́ шку́ру;
бере́чься
1. (быть осторожным, остерегаться) берагчы́ся, сцерагчы́ся, шанава́цца;
бере́чься просту́ды берагчы́ся (засцерага́цца) ад прасту́ды;
бере́гись! сцеражы́ся!;
2. страд. хава́цца, захо́ўвацца; берагчы́ся, ашчаджа́цца; шанава́цца; см. бере́чь.
берёза бяро́за, -зы ж.; (отдельное дерево, древесина — ещё) бярэ́зіна, -ны ж.
Берёза г. Бяро́за, -зы ж.
берёзка уменьш.-ласк. бяро́зка, -кі ж.
берёзовик м., бот. аба́бак, -бка м., падбяро́завік, -ка м., ба́бка, -кі ж.
Берёзовка г. Бяро́заўка, -кі ж.
Берёзовский райо́н Бяро́заўскі раён.
берёзовые мн., сущ., бот. бяро́завыя, -вых;