моргани́стский маргані́сцкі.
морга́ть несов. марга́ць, мо́ргаць, мірга́ць;
моргну́ть сов., однокр. маргну́ць, мо́ргнуць, міргну́ць;
◊
гла́зом не моргну́ть во́кам не міргну́ць;
моргу́н разг. маргу́н, -на́ м.;
моргу́нья маргу́ха, -хі ж.
мо́рдаI ж.
1. (у животных) мо́рда, -ды ж.; мы́са, -сы ж., пы́са, -сы ж.; (у лошади) хра́па, -пы ж.; (у свиньи) лыч, род. лыча́ м.;
2. (лицо) груб. мо́рда, -ды ж.; мурло́, -ла́ ср.
мо́рдаII рыб., обл. ве́рша, -шы ж.
морда́стый
1. (о животном) марда́ты;
2. (о человеке) прост. марда́ты, мурла́ты.
морда́сы / по морда́сам груб. па марда́сах.
морда́шка разг. мо́рдачка, -кі ж.