ко́рка
1. (кора) кара́, -ры́ ж., ко́рка, -кі ж.;
2. (хлеба) скары́нка, -кі ж.;
3. (верхний затвердевший слой чего-л.) скары́нка, -кі ж.;
4. (кожура) лупі́на, -ны ж.; (кожица) ску́рка, -кі ж.;
5. (обложка) разг. во́кладка, -кі ж.;
◊
от ко́рки до ко́рки ад во́кладкі да во́кладкі;
руга́ть на все ко́рки ла́яць на чым свет стаі́ць.
коркови́дный коркападо́бны.
корм м.
1. (для животных) корм, род. ко́рму м.; (подножный) па́ша, -шы ж., падно́жны корм;
2. (пища, продовольствие) харч, род. ха́рчу м.; е́жа, -жы ж.;
3. (действие) кармле́нне, -ння ср.; харчава́нне, -ння ср.; см. корми́ть.
корма́ мор. карма́, -мы́ ж.
Корма́ г.п. Карма́, -мы́ ж.
кормёжка ж., разг. кармле́нне, -ння ср.; (лошадей в дороге) папа́с, -су м., папа́сванне, -ння ср.; (питание) харчава́нне, -ння ср.
корми́лец
1. кармі́цель, -ля м.;
2. (в обращении) галубо́к, -бка́ м., го́луб, -ба м.; (батюшка) ба́цюхна, -ны м.;
корми́лица
1. кармі́целька, -кі ж.;
земля́-корми́лица зямля́-кармі́целька;
2. (вскармливающая грудью чужого ребёнка) уст. ма́мка, -кі ж.
корми́ло ср. стырно́, -на́ ср., руль, род. руля́ м.;
◊
у корми́ла вла́сти каля́ стырна́ ўла́ды.