Verbum

минта́евый мінта́евы;

минта́евая мука́, икра́ мінта́евая мука́, ікра́;

минта́й зоол. мінта́й, -та́я м.

мину́вшее ср., сущ. міну́лае, -лага ср., міну́ўшчына, -ны ж.;

мину́вший

1. прич. які́ (што) міну́ў;

2. прил. міну́лы.

ми́нус мат., перен. мі́нус, -са м.

Минуси́нск г. Мінусі́нск, -ка м.

минуси́нский мінусі́нскі.

мину́скул лингв. міну́скул, -ла м.;

мину́скульный міну́скульны.

минусова́ть несов. мінусава́ць.