Verbum

ми́ло нареч., в знач. сказ. мі́ла, лю́ба, хо́раша; (приятно) прые́мна;

ми́ло улыбну́ться мі́ла (прые́мна) усміхну́цца;

э́то ми́ло гэ́та мі́ла.

милова́нье мілава́нне, -ння ср.

ми́ловать несов., уст. мі́лаваць (каго, што); (прощать) дарава́ць (каму).

милова́ть несов., нар.-поэт. мілава́ць, галу́біць.

ми́ловаться несов., страд. мі́лавацца; дарава́цца; см. ми́ловать​^I.

милова́ться несов., нар.-поэт. мілава́цца.

милови́дность мілаві́днасць, -ці ж.; (красота) прыго́жасць, -ці ж.;

милови́дный мі́лы, мілаві́дны; (красивый) прыго́жы.

милокорди́н фарм. мілакардзі́н, -ну м.

мило́рд міло́рд, -да м.