Verbum

перехвати́ть сов.

1. в разн. знач. перахапі́ць, перахваці́ць; (перенять) пераня́ць;

перехвати́ть коммуника́ции проти́вника воен. перахапі́ць (перахваці́ць) камуніка́цыі праці́ўніка;

перехвати́ть гонцо́в перахапі́ць (перахваці́ць, пераня́ць) ганцо́ў;

перехвати́ть та́лию по́ясом перахапі́ць та́лію по́ясам;

2. (взять взаймы) разг. перахапі́ць, перахваці́ць; пазы́чыць;

перехвати́ть немно́го де́нег перахапі́ць крыху́ гро́шай;

3. (наскоро съесть) разг. перахапі́ць, перахваці́ць; перакусі́ць;

перехвати́ть чего́-л. съестно́го перахапі́ць чаго́-не́будзь з е́жы;

4. (проявить неумеренность) разг. перабра́ць (ме́ру); перахапі́ць, перада́ць;

перехвати́ть че́рез край перабра́ць ме́ру;

перехва́тчик в разн. знач. перахва́тчык, -ка м.;

перехва́тывание

1. перахо́пліванне, -ння ср.; перахва́тванне, -ння ср.; перайма́нне, -ння ср.;

2. перахо́пліванне, -ння ср., перахва́тванне, -ння ср., пазыча́нне, -ння ср.;

3. перахо́пліванне, -ння ср., перахва́тванне, -ння ср.; пераку́сванне, -ння ср.;

4. перабіра́нне, -ння ср. (ме́ры), перахо́пліванне, -ння ср., перадава́нне, -ння ср.; см. перехва́тывать;

перехва́тывать несов.

1. перахо́пліваць; перахва́тваць; (перенимать) перайма́ць;

2. (брать взаймы) разг. перахо́пліваць, перахва́тваць, пазыча́ць;

3. (наскоро есть) разг. перахо́пліваць, перахва́тваць; пераку́сваць;

4. (проявлять неумеренность) перабіра́ць (ме́ру); перахо́пліваць, перадава́ць.

перехва́ченный перахо́плены, перахва́чаны; (перенятый) пераня́ты; см. перехвати́ть​ ¹.

перехвора́ть сов., разг. перахварэ́ць (на што).

перехитрённый перахі́траны.

перехитри́ть сов. перахітры́ць;

перехитря́ть несов. перахітра́ць, перахітро́ўваць.

перехихи́киваться несов., разг. перахіхі́квацца.