Verbum

маракова́ть несов., разг. маракава́ць, куме́каць.

мара́л зоол. мара́л, -ла м.;

мара́лий мара́лавы;

мара́льи рога́ мара́лавыя ро́гі.

маралово́д маралаво́д, -да м., маралагадо́вец, -до́ўца м.;

маралово́дство ср. маралагадо́ўля, -лі ж., маралаво́дства ср. маралово́дческий маралагадо́ўчы, маралаво́дчы.

мара́льник с.-х. мара́льнік, -ка м.

мара́нье ср.

1. (действие) пэ́цканне, -ння ср., бру́джанне, -ння ср.;

2. пля́мленне, -ння ср., ганьбава́нне, -ння ср., няслаўле́нне, -ння ср.;

3. крэ́мзанне, -ння ср., ма́занне, -ння ср.;

4. крэ́сленне, -ння ср., касава́нне, -ння ср.; см. мара́ть;

5. (мазня) мазня́, -ні́ ж.

мараски́н (ликёр) мараскі́н, -ну м.

мара́тель разг., пренебр. пэ́цкаль, -ля м.; (писака) піса́ка, -кі м.

мара́ть несов.

1. (грязнить) пэ́цкаць, бру́дзіць;

2. перен. (позорить) пля́міць, га́ньбіць, нясла́віць;

мара́ть че́стное и́мя га́ньбіць сумле́ннае імя́;

3. (плохо рисовать, писать) разг. крэ́мзаць, пэ́цкаць, ма́заць;

4. (вычёркивать) крэ́сліць, касава́ць;

◊

мара́ть бума́гу пэ́цкаць (ма́заць) папе́ру;

мара́ть ру́ки пэ́цкаць ру́кі;