навью́чивать несов. наўю́чваць;
навью́чиваться возвр., страд. наўю́чвацца;
навью́чить сов. наўю́чыць, мног. панаўю́чваць;
навя́занный
1. навя́заны;
2. (о чулках, сетях и т. п.) навя́заны; наро́блены;
3. перен. навя́заны; см. навяза́тьI.
навяза́тьI сов. (к навя́зывать)
1. навяза́ць, мног. панавя́зваць;
2. (чулок, сетей и т. п.) навяза́ць, мног. панавя́зваць; нарабі́ць, мног. панарабля́ць;
3. перен. навяза́ць, мног. панавя́зваць.
навяза́тьII несов. (к навя́знуть) насяда́ць, чапля́цца; (налипать) наліпа́ць.
навяза́ться сов., разг.
1. (обременить собой) прычапі́цца, навяза́цца;
2. (напроситься) напрасі́цца, набі́цца.
навя́знуть сов. насе́сці, начапля́цца; (налипнуть) налі́пнуць.
навя́зчиво нареч. назо́йліва; даку́чліва, надаку́чліва; неадчэ́пна;