Verbum

конфу́з канфу́з, -зу м., со́рам, -му м.;

конфу́зить несов. канфу́зіць, саро́міць, сарамаці́ць;

конфу́зиться канфу́зіцца, саро́мецца;

конфу́зливо нареч. канфу́зліва, сарамлі́ва;

конфу́зливость канфу́злівасць, -ці ж., сарамлі́васць, -ці ж.;

конфу́зливый канфу́злівы, сарамлі́вы;

конфу́зно нареч., безл., в знач. сказ., разг. канфу́зна, со́рамна;

конфу́зный разг. канфу́зны, саро́мны.

конфуциа́нец филос., рел. канфуцыя́нец, -нца м.

конфуциа́нство филос., рел. канфуцыя́нства, -ва ср.