неве́рный
1. (неправильный) няпра́вільны; (неточный) недакла́дны; (ошибочный, ложный) памылко́вы;
неве́рное реше́ние зада́чи няпра́вільнае (памылко́вае) рашэ́нне зада́чы;
неве́рный перево́д няпра́вільны (недакла́дны) перакла́д;
2. уст. (ненадёжный) ненадзе́йны, няпэ́ўны;
неве́рное де́ло ненадзе́йная (няпэ́ўная) спра́ва;
3. (нарушающий обязательства, супружескую верность, верность в любви) няве́рны, здра́длівы;
неве́рный челове́к няве́рны (здра́длівы) чалаве́к;
4. (неуверенный, нетвёрдый) няцвёрды; (колеблющийся) хі́сткі;
неве́рная похо́дка няцвёрдая пахо́дка;
неве́рная рука́ няцвёрдая рука́;
5. (о слухе, зрении и т. п.) няве́рны; фальшы́вы;
неве́рная но́та фальшы́вая но́та;
неве́рный слух няве́рны слых;
неве́рный глаз няве́рнае во́ка;
6. сущ., уст. няве́рны, -нага м.; недаве́рак, -рка м.
невероя́тие ср. / до невероя́тия разг. неймаве́рна, да неймаве́рнасці; (чрезвычайно) надзвыча́йна, надзвы́чай;
невероя́тно
1. нареч. неймаве́рна; непраўдападо́бна, невераго́дна; надзвыча́йна, надзвы́чай; см. невероя́тный;
2. безл., в знач. сказ. неймаве́рна; (неправдоподобно) непраўдападо́бна, невераго́дна;
невероя́тность неймаве́рнасць, -ці ж.; непраўдападо́бнасць, -ці ж., невераго́днасць, -ці ж., немагчы́масць, -ці ж., немажлі́васць, -ці ж.; надзвыча́йнасць, -ці ж.; см. невероя́тный;
до невероя́тности неймаве́рна, да неймаве́рнасці; (чрезвычайно) надзвыча́йна (надзвы́чай);
невероя́тный неймаве́рны; (неправдоподобный) непраўдападо́бны, невераго́дны; (невозможный) немагчы́мы, немажлі́вы; (чрезвычайный) надзвыча́йны.
неве́рующий
1. прил. няве́руючы;
2. сущ. няве́руючы, -чага м., няве́рнік, -ка м.
неве́село нареч., безл., в знач. сказ. няве́села.
неве́ский прям., нява́жкі; перен. неісто́тны, нязна́чны.
невесо́мость физ. бязва́жкасць, -ці ж.;