Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

кручи́нушка фольк., см. кручи́на.

круше́ние в разн. знач. крушэ́нне, -ння ср.;

круше́ние по́езда крушэ́нне цягніка́ (по́езда);

потерпе́ть круше́ние пацярпе́ць крушэ́нне;

круше́ние всех наде́жд крушэ́нне ўсіх надзе́й.

круши́на бот. крушы́на, -ны ж.;

круши́нник бот. крушы́ннік, -ку м.;

круши́нный крушы́навы;

круши́новые мн., сущ., бот. крушы́навыя, -вых;

круши́новый; см. круши́нный.

круши́ть несов.

1. крышы́ць; (разрушать) разбура́ць; (ломать) лама́ць; (уничтожать) знішча́ць;

2. (томить, угнетать) гнясці́, му́чыць.

крыжачо́к (танец) крыжачо́к, -чка́ м.

крыжо́венный агрэ́ставы; з агрэ́сту;