коле́но в разн. знач. кале́на, -на ср.;
коле́но реки́ кале́на ракі́;
коле́но трубы́ кале́на трубы́;
сиде́ть у кого́-л. на коле́нях сядзе́ць у каго́-не́будзь на кале́нях;
◊
поста́вить на коле́ни паста́віць на кале́ні;
и мо́ре по коле́но і мо́ра па кале́на;
воробью́ по коле́но вераб’ю́ па кале́на.
коленопреклоне́ние кле́нчанне, -ння ср.;
коленопреклонённый укле́нчаны;
стоя́ть коленопреклонённым стая́ць на кале́нях.
коле́нце прост. кале́нца, -ца ср.;
◊
вы́кинуть коле́нце вы́кінуць кале́нца (урэ́заць шту́чку).
коле́нчатый техн., бот. кале́нчаты;
коле́нчатый вал техн. кале́нчаты вал.
колео́птер ав. калео́птар, -ра м.
ко́лерI (цвет) ко́лер, -ру м.
ко́лерII вет., уст. ко́лер, -ру м.
колеси́ть несов., разг.
1. (ездить) раз’язджа́ць, е́здзіць;
2. перен. калясі́ць;
колеси́ть по све́ту е́здзіць (калясі́ць) па све́це.