испыта́ть сов.
1. вы́прабаваць (каго, што), праве́рыць (каго, што), зрабі́ць іспы́ты (каму, чаму); (исследовать) дасле́даваць;
2. (что — изведать) зазна́ць, зве́даць; (претерпеть — ещё) перане́сці; (почувствовать — ещё) адчу́ць; (пережить) перажы́ць; (узнать) пазна́ць;
испыту́емая сущ. падвыпрабава́льная, -най ж.; (экзаменующаяся) падыспы́тная, -най ж.;
испыту́емый
1. прич., прил. выпрабава́льны; (исследуемый) дасле́дчы;
2. сущ. падвыпрабава́льны, -нага м.; (экзаменующийся) падыспы́тны, -нага м.;
испыту́юще нареч. дапы́тліва;
испыту́ющий прил. дапы́тлівы; выпрабава́льны;
испыту́ющий взгляд дапы́тлівы (выпрабава́льны) по́зірк;
испы́тывать несов.
1. выпрабо́ўваць (каго, што), правяра́ць (каго, што), рабі́ць іспы́ты (каму, чаму); (экзаменовать) іспы́тваць (каго); (исследовать) дасле́даваць;
2. (что — изведывать) зазнава́ць, зве́дваць; (претерпевать — ещё) перано́сіць; (чувствовать — ещё) адчува́ць; (переживать) перажыва́ць; (узнавать) пазнава́ць;
испы́тывать влече́ние (к чему) адчува́ць ця́гу (да чаго);
испы́тывать наслажде́ние адчува́ць (зве́дваць, зазнава́ць) асало́ду;
испы́тывать нужду́ (в ком, чём) адчува́ць патрэ́бу (у кім, чым);
испы́тывать удово́льствие (от кого, чего) адчува́ць (зазнава́ць) задавальне́нне (ад каго, чаго);
испы́тываться страд.
1. выпрабо́ўвацца, правяра́цца; дасле́давацца; іспы́твацца;
2. зазнава́цца, зве́двацца; перано́сіцца; адчува́цца; перажыва́цца; пазнава́цца; см. испы́тывать.
испя́тнанный разг. спля́млены, запля́млены;
испятна́ть сов., разг. спля́міць, запля́міць;
испятна́ться разг. спля́міцца, запля́міцца.