Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Прадмова Скарачэнні

искове́ркать сов.

1. (испортить, изуродовать) папсава́ць, сапсава́ць; злама́ць; (причинить увечье) зняве́чыць, пакале́чыць, скале́чыць;

2. перен. (изуродовать нравственно) сапсава́ць, скале́чыць, зняве́чыць;

3. перен. (извратить, исказить) перакруці́ць; сказі́ць;

искове́ркаться разг.

1. (испортиться, изломаться) сапсава́цца; палама́цца; (изувечиться) пакале́чыцца, скале́чыцца;

2. перен. (извратиться, исказиться) перакруці́цца; сказі́цца.

исково́й юр. і́скавы;

искова́я да́вность і́скавая да́ўнасць.

исковы́ривать несов., разг. скалу́пваць;

исковы́рянный разг. скалупа́ны, пакалупа́ны;

исковыря́ть сов., разг. скалупа́ць, пакалупа́ць.

исколеси́ть сов., разг. (изъездить) аб’е́здзіць; з’е́здзіць; (исходить) абхадзі́ць.

исколоти́ть сов., разг.

1. (избить) збіць, пабі́ць;

2. (вколачивая что-л., испортить какую-л. поверхность) збіць, пабі́ць.

иско́лотый ско́латы, пако́латы;

исколо́ть сов. скало́ць, пакало́ць;