нави́нчивание накру́чванне, -ння ср.;
нави́нчивать несов. накру́чваць;
нави́нчиваться возвр., страд. накру́чвацца.
нависа́ть несов., в разн. знач. навіса́ць; (угрожать — ещё) пагража́ць;
нависа́ет опа́сность навіса́е (пагража́е) небяспе́ка.
нави́слый разг. наві́слы.
нави́снуть сов., в разн. знач. наві́снуць, мног. панавіса́ць;
нави́сла опа́сность наві́сла небяспе́ка;
нави́сла угро́за наві́сла пагро́за;
нави́сший
1. прич. які́ (што) наві́с;
2. прил. наві́слы.
на́вись разг. на́вісь, -сі ж.
нави́тый
1. наві́ты, мног. панавіва́ны; накру́чаны, мног. панакру́чваны; намата́ны, мног. панамо́тваны;
2. наві́ты, мног. панавіва́ны; заві́ты, мног. пазавіва́ны;
3. накла́дзены, мног. панаклада́ны, панакла́дваны; см. нави́ть 1—3;
нави́ть сов.
1. наві́ць, мног. панавіва́ць; накруці́ць, мног. панакру́чваць; намата́ць, мног. панамо́тваць;
2. (изготовить витьём) наві́ць, мног. панавіва́ць;
3. прост. (о волосах) заві́ць, мног. пазавіва́ць;
4. обл. (укласть на воз) накла́сці, мног. панаклада́ць, панакла́дваць;