Verbum

безобра́зие ср.

1. (о внешности) га́дасць, -ці ж., агі́днасць, -ці ж.; (уродство) пачва́рнасць, -ці ж.;

2. (беспорядок, бесчинство) агі́днасць, -ці ж., бязла́ддзе, -ддзя ср., непара́дак, -дку м.;

како́е безобра́зие! яка́я агі́днасць!;

что за безобра́зие! што за агі́днасць!;

безобра́зить несов. (портить вид) псава́ць вы́гляд, бры́дзіць; (искажать) скажа́ць;

безобра́зник разг. агі́днік, -ка м.; (озорник) гарэ́знік, -ка м., гарэ́за, -зы м.; распу́снік, -ка м., брыда́, -ды́ м.;

безобра́зница агі́дніца, -цы ж.; гарэ́зніца, -цы ж., гарэ́за, -зы ж., распу́сніца, -цы ж.; брыда́, -ды́ ж.;

безобра́зничать несов., разг. паво́дзіць сябе́ непрысто́йна, рабі́ць бры́дасці, па́касціць; (буйствовать) буя́ніць; (озорничать) гарэ́заваць, гарэ́зіць, сваво́ліць;

безобра́зно нареч.

1. (по внешности) бры́дка, агі́дна; (уродливо) пачва́рна;

2. (отвратительно) агі́дна; (возмутительно) абура́льна.

безо́бразность книжн., лит. бязво́бразнасць, -ці ж.

безобра́зность

1. (о внешности) бры́дкасць, -ці ж.; (уродливость) пачва́рнасць, -ці ж.;

2. (отвратительность) агі́днасць, -ці ж.; (возмутительность) абура́льнасць, -ці ж.

безо́бразный книжн., лит. бязво́бразны.

безобра́зный

1. (по внешности) бры́дкі; (уродливый) пачва́рны;

2. (отвратительный) агі́дны; (возмутительный) абура́льны.