Verbum

инка́ссовый інка́савы.

инквизи́тор інквізі́тар, -ра м.;

инквизи́торский інквізі́тарскі;

инквизи́торство інквізі́тарства, -ва ср.;

инквизицио́нный інквізіцы́йны;

инквизи́ция інквізі́цыя, -цыі ж.

И́нки (народ) ист. і́нкі, род. і́нкаў.

инко́гнито

1. нареч. інко́гніта;

2. сущ. інко́гніта нескл., м., ср.

инкорпора́ция інкарпара́цыя, -цыі ж.;

инкорпори́рование інкарпарава́нне, -ння ср.;