Verbum

индуци́ровать сов. и несов. індуцы́раваць.

индю́к інды́к, -ка́ м.;

индюша́тник (помещение) інды́чнік, -ка м.;

индю́шачий, индю́шечий інды́чны;

индю́шка інды́чка, -кі ж.;

индю́шонок м., разг. індычаня́ и індычанё, -ня́ці ср.

и́ней м. і́ней, род. і́нею м., мн. нет; шэ́рань, -ні ж., мн. нет.

ине́ртно нареч. іне́ртна;

ине́ртность в разн. знач. іне́ртнасць, -ці ж.;

ине́ртный іне́ртны;

ине́ртные га́зы хим. іне́ртныя га́зы;